تهی رو به بهانه های مختلف زیاد دیدم و باهاش حرف زدم. از گفتگوی نوروزیمون تا شایعه ی "دستگیری رپرها" همیشه تو مصاحبه ها می خندید! ولی دلیل ملاقات روز سه شنبم با تهی "بغضش " بود! بغضی که بعد از سه ماه بی خبری از تهی ترکید !! اونم با صدای بلند ... می پرسین جریان چیه ؟ الان میگم

قرارمون یادت نره

تهی قبلاً برام از کاری گفته بود که مدتهاست فکرش رو مشغول کرده، از غمی گفته بود که داره ولی فرصت خوندن و بیانش براش پیش نیموده و هر بار ازش می پرسیدم که جریان چیه ؟ منو فرو می کرد تو یه معما و جواب میداد: هر وقت اجراش کردم ، قرار می زاریم واست تعریف می کنم !! چند وقتی گذشت و تو گیر و دار شایعه و التهاب "دستگیری رپرها " فرصتی نشد که با تهی چاق سلامتی کنم و ازش در مورد این معما بپرسم.

تا اینکه بالاخره خودش هفته ی پیش از " بغضی" خبر داد که تو گلوش ترکیده و به حمایت از بچه های معلول و بی سرپرست خونده شده ! شنیدنش واسه خودمم جالب بود : تهی " دست خوردگی و نخوردگی " جدی تر از همیشه، در حمایت از کودکان خاص، ترانه ی رپ خونده. وقتی خبره آماده شدن این آهنگ خاص رو بهم داد بهش یادآوری کردم که قول داده بود هر وقت این معمای ذهنیش رو خوند و حاضر کرد همدیگر رو ببینیم :

" تهی ، قرارمون یادت نره "
" خیله خوب ! فردا ، ساعت شیش ، کناره برج سفید "

آخ برم راننده رو !

قرارمون تو برج سفید (یه برج دراز تو شمال تهران که تو طبقه ی آخرش هم میشه دنیا رو ور انداز کرد و هم قهوه سرکشید) بود ! ساعت شیش ! که بعد افتاد ساعت هفت ولی آخر سر تهی رو ساعت هفت و نیم، سر چهار راه نزدیک برج دیدم و مثل لک لک پریدم تو ماشینش ! خوش تیپ و خوشگل مو، جلوم ظاهر شد ! روحیش مثل همیشه بود ، خوشحال و با نمک ! بی باک از کمبود بنزین گاز می داد و از هواداری واسم گفت که کارت بنزیشو داده بهش !!! آهنگهایی که تو ماشینش گوش میداد هم باحال بود . به جز ۵۰ سنت و توپاک ، کامران هومن ، هم روی سی دی داشت ! واسه شیطونی با " کلاغ دم سیاه شهره " هم قر داد ! روی سی دی برنامه های ما رو هم داشت ! واسم گذاشت و بعد از چشم غره ی من عوضش کرد . بهم گفت که داره روی آلبومی کار می کنه که با امیر تتلو خوندنش ! قبل از اینکه تعجب کنم که " امیر دوبیه ! چطوری دارین می خونین ؟ " خودش واسم توضیح داد که امیر قبل از رفتنش از ایران ، قسمت های خودش رو خونده و ضبط کرده و حالا حسین داره آهنگها رو تموم می کنه !

ترافیک اون موقع عصر غوغا می کرد و بحث ما هم داشت به همون شولوغی می شد، تا صحبتمون رسید به تک آهنگ "بغض " رسیدیم جلوی برج سفید ! ولی با دیدن منظره ی دم درش ، هم نطقمون کور شد و بدتر از اون ، رنگ صورته جفتمون هم از رنگ برج سفید تر شد : این کامیونت های جمع کردن اراذل و اوباش دمش واستاده بودن و نمی دونم چرا من چلغوز هم فکر کردم ممکنه ” اراذل ” باشم! تهی گازشو گرفت و ماشین رو با یه تکون شدید به سمت تجریش روند به سمت یه سفره خونه ی سنتی !

ویراژهای موزیکال تهی ، من رو مثل مگس ته صندلی ماشینش فرو کرده بود ، واسه همین از سوال پرسیدن و حل معما تا اطلاع ثانوی پشیمون شدم و بیشتر سعی کردم در کوچه های یک طرفه ای که حسین بر عکس توشون ویراژ می داد ، با کرام الکاتبین درد و دل کنم. در تمام طول این مدت تلفن همراه حسین بدون یک لحظه توقف زنگ می زد ( تلفنش رو بهم نشون داد ، نزدیک دو هزار تا تماس جواب داده نشده و نزدیکه ششصد تا پیام کوتاه تلنفی ، در عرض چند ساعت داشت !!! )

یه کار جالبی که تهی انجام می داد تو ماشینش ، این بود که جا به جا ، روی آهنگ های رپ خارجی که می شنید ، شعر می زاشت و می خوند همشون هم باحال از آب در میومدن .

بالاخره دم دره یه سفره خونه تو دربند فرود اومدیم.

گپ با طعم هلو!

دور افتاده ترین نقطه تو اون سفره خونه شد محل نشستن و گپ من و تهی ( فکر می کردیم ، هیچکس نمیشناستمون ، ولی زهی خیاله باطل ) بعد از سفارش دادن قلیون ، که تهی طعم هلوش رو انتخاب کرد ، جمله ی " خوب داشتیم در مورد چی حرف می زدیم " تهی بود که من رو روند به سمت مصاحبه باهاش !

تهی ، بهم گفتی که داری روی آلبومی کار می کنی که قرار هست دو نفری ، از تو و تتلو منتشر بشه، ولی ظاهرا تا اون موقع نتونستی تحمل کنی و این آهنگ جدید و متفاوتت ، بغض ، که برای بچه های معلول و بی سرپرست خوندی ، اومده بیرون ، جریانی پشت این قضیه هست ؟

والله جریان که پشت این قضیه نیست ، جلوی این قضیه هست ، الان که دیگه هر جا باشیم می تونیم بچه های بی سرپرست و ناتوان رو ببینیم که این گوشه و اون گوشه ی شهر هستن ، واقعا یه دردیه که تو کل دنیا هست ولی تو شهر و کشورما قیافش یه جوره دیگه ا من یه دید دیگه نسبت به این قضیه دارم . این آهنگ از اینجا شوروع شد که یه بار سر چهار راه بودم که دیدم یه مادر ، یه بچه ی ۳-۴ ساله رو اورده سره چهارراه و سعی می کنه باهاش پولی در بیاره ، به نظرم یه مادر هرچه قدر هم که مجبور باشه ، درست نیست که حق کودکی رو از بچش بگیره و اون رو پشت چراغ قرمزها تلفش کنه ، البته گله ی زیادی از اون مادر نیست ، بیشتر از مردم و جامعه باید گله کرد که " رفتارمون درست نیست با اونها انصافا " !

مشخصا چی دیدی که این آهنگ رو خوندی ؟ اون کلمه کیلیدیه از کجا اومد ؟

خوشی های خودمون و بد بختی اونها رو ! ببین ما داریم به این بچه ها کم اهمیت میدیم ، اون بچه ی چهار ساله که سر چهار راه واستاده ، الان موقع برنامه کودک دیدنشه ! یا ما چطور می تونیم اون بچه ای رو که به خاطر نقص عضو بد راه میره مسخره کنیم و ازش دستمایه ی خنده بسازیم ! الان خیلی از هم سن و سال های من اینجوری رفتار می کنن !! بچه های کم توان ( معلولین ) که اصلا فرشتن ، چون واقعا هیچ گناهی نکردن و دل کسی رو هم نشکستن ولی همش داره دلشون شکسته میشه ... " به اون بچه می خندیدن ،چون خورد زمین ؟ " ، " واسه بچه مونده یه راه ، سر چهار راه " ، " دست فروشی کنه رفیق ، کو دلتو ؟ چپ نیگاه می کنی ، میزنی کولرتو ؟؟ شیشتو می دی بالا میگی بزار بره ؟؟"

فکر می کنی ، این آهنگت چطوری می تونه موثر باشه ؟

ببین من سه تا هدف داشتم از این آهنگ : یکیش اینکه ، این بچه ها ، چه ناتوان و چه بی سرپرست ، بدونن که یکی هم که تو این سبک ( یعنی رپ ) داره کار می کنه ، به فکرشون هست و غمشون رو داره ، یکی دیگه اینکه آدم های خیر رو تشویق به کمک این بچه ها بکنم ، ما نزدیکه سه میلیون کودک ناتوان در ایران داریم که بیشترشون نیاز به کمک ما دارن ، واسه همین من حدود هزار تا از این آهنگ رو در بسته بندی های مخصوص به مراکز خیریه و حمایت از این بچه ها بفرستم تا اونها به نفع خودشون بفروشن و از محل درآمدش واسه این بچه ها خرج کنن .

ببینم ، تهی ، خیلی جدی شدیا ، رفتی تو حالت اینکه ما رو نصیحت کنی ؟ ( وقتی که داشتم این سوال رو می پرسیدم ، نیشم تا بنا گوش باز شد )

نه ، نه! من جدی نشدم ، این بغضیه که تو گلوم داره می شکنه ! توصیه هم نمی خوام بکنم ! می خوام خواهش کنم از همگی که بیاین هممون ، این بچه ها رو دریابیم ! به جای کم اهمیتی و خنده به این بچه ها ، باید کمکشون کنیم تا زندگی عادیشون رو داشته باشن ... " آخه وجدانن ، اونها هم یه انسانن ، رفتار ما درست نیست با اونها انصافا "

الفرار !

وقتی تهی این آخرین کلماتش رو در مورد آهنگ جدیدش می گفت ، دیگه تقریبا دور تا دور ما رو طرفداراش گرفته بودن و زرت و زورت عکس می گرفتن ، یه آقای میانسالی هم رسما اومده بود بین من و تهی نشسته بود و سیخونک می زد ! واسه همین بود که من و تهی فرار رو به قرار ترجیح دادیم و زدیم به چاک !

 بچه ها امیدوارم از آپ امروز راضی باشین!فدای همگی

راستی ایندفعه تا نظرات نرسه به ۸۰ آپ نمیکنمتا آپ بعدی بای بای

---